Odsłonięty w szerokim uśmiechu rząd równych, białych, lśniących zębów to marzenie większości z nas. Zazwyczaj nie zdajemy sobie jednak sprawy z tego, że bardzo niewiele osób może pochwalić się naturalnym śnieżnobiałym kolorem zębów, bo tylko w niewielkim stopniu on od nich zależy. Barwę zębów, podobnie jak kolor włosów czy oczu, dziedziczymy w genach po rodzicach.

Naturalna barwa zawiera się w wachlarzu odcieni od białego, przez szary, do żółtego. Największy wpływ na naturalny kolor uzębienia człowieka mają dwie tkanki, z których zbudowany jest ząb: zębina oraz szkliwo. Ta pierwsza, dość elastyczna, mocno zwarta, leżąca pod szkliwem, ma najczęściej kolor kości słoniowej. Ta druga, najtwardsza z tkanek ludzkiego organizmu, chroniąca ząb przed uszkodzeniami mechanicznymi oraz chemicznymi, może mieć różną gęstość i przezroczystość. Im lepiej zmineralizowana, tym jest grubsza, mocniejsza i tym lepiej odbija światło, sprawiając, że zęby są jaśniejsze. Cienkie zaś szkliwo jest bardziej przezroczyste, prześwituje przez nie barwa zębiny.

Kolor zębów zależy również od wieku. Zęby osoby starszej mają cieńsze, starte szkliwo, są więc bardziej żółte i ciemne niż zęby młodego człowieka. Nie warto jednak się martwić, gdy mamy zdrowe, mocne, choć niekoniecznie naturalnie białe zęby. Okazuje się bowiem, że zęby ze szkliwem białym są mniej odporne na próchnicę niż zęby ze szkliwem żółtawym. Gdy jednak zauważymy, że nasz naturalny odcień uzębienia zżółkł lub stał się ciemniejszy, zacznijmy działać. Najprawdopodobniej za taką zmianą koloru stoją przebarwienia, których skutki można zmniejszyć lub definitywnie usunąć.